//////

Archiwum

Archiwum dla Listopad, 2008

MOŻEMY ZAOSZCZĘDZIĆ

Listopad 28th, 2008 Brak komentarzy

Możemy zaoszczędzić na asystentach i zegarach i wykonac pomiary samodzielnie, jeśli rozpo­rządzamy przyrządami do wysyłania i odbiera­nia impulsów świetlnych. Przypuśćmy, że w A, oprócz wzorcowego zegara, mamy taki przy­rząd. Jeśli impulsy świetlne wysyłane przez ten przyrząd będą odbijały się w B, to możemy j wyznaczyc nie tylko czas zajścia dowolnego zaarzema w B, lecz również jak daleko B iest położone od A . Aby to wyznaczyć, no­tujemy czas wyjścia impulsu i czas jego powrotu do A Określamy czas odbicia się im­pulsu w B jako średnią tych czasów, a wtedy odległość między A i B możemy określić iako iloczyn prędkości światła przez połowę różnicy  między tymi czasami. Dwa odczyty czasu w A służą więc do określenia czasu i odległości związanych z miejscem B. W prosty sposób tnozemy uporządkować świat, mierząc odległo­ści i określając czas na tej podstawie.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

ANALIZA METODY

Listopad 10th, 2008 Brak komentarzy

Analizując metodę pomiaru ruchu odkryli­by że istnieją w istocie dwa czasy. Jest czas- -tu, wyznaczany przez nasz zegar wzorcowy, i czas-tam, czas w odległym punkcie, wyzna­czany przez czasu i prędkość światła. Lecz to, co jest czasem-tu dla nas, jest cizasem-tam dla obserwatora znajdującego się w innym punk­cie. Czy te czasy biegną jednakowo? Tak, bieg­ną jednakowo pod warunkiem, że obserwator zajmuje stałe położenie względem nas. Czas na zegarach w Londynie, Nowym Jorku i Sydney może biec tak samo, ponieważ miasta te nie poruszają się względem siebie (jeśli pominiemy dryf kontynentów).Co się jednak dzieje, gdy inny obserwator,a wraz z nim jego zegar są w ruchu?

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

W WYZNACZENIU CZASU

Listopad 8th, 2008 Brak komentarzy

Sprawa nie przedstawia się tak prosto. Obserwatorowi owemu wydaje się wtedy, że to my porusza­my się i że w tej sytuacji on wyznaczył czas-tam w miejscu, gdzie się znajduje, choć stale zmienia swe położenie względem nas. Przy wy­znaczaniu czasu musi oczywiście posługiwać się tymi samymi narzędziami i tą samą konwen­cją, co my, gdyż w przeciwnym wypadku roz­mawialibyśmy różnymi językami. Łatwo wy­prowadzić wyniki pomiarów, jakie uzyska ob­serwator poruszający się względem nas z jed­nostajną prędkością. Einsteina szczególna teo­ria względności mówi, że obserwator spostrze­że, iż nasz czas płynie wolniej i że nieruchome według nas przedmioty zdają się obracać. Po­dobnie i my, obserwując go i poruszające się wraz z nim jego laboratorium, spostrzeżemy, że czas na tamtejszych zegarach biegnie wol­niej i że przedmioty się obracają.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

CZĘŚCIOWY OBRÓT

Listopad 5th, 2008 Brak komentarzy

Ich obrót częściowo jest spowodowany relatywistycznym skróceniem długości w kierunku względnego ruchu, częściowo zaś — ukazaniem się boków, które byłyby niewidoczne, gdyby przedmioty te spoczywały . Z punktu widzenia ob­serwatora poruszający się przedmiot funkcjo­nuje zgodnie z zasadą, że skrócenie długości jest kompensowane przez wydłużenie czasu. Do takich samych wniosków na temat jego świata dochodzimy i my. Jeśli i on, i my obserwuje­my to samo zjawisko fizyczne, powiedzmy powstanie i rozpad mionu, nie będziemy zgodni; co do jego charakterystyki przestrzennej i czasowej. Jeśli mion nie będzie poruszał się zbyt szybko względem tego obserwatora, to według jego pomiarów czas życia mionu będzie wyno­sił około mikrosekundy.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: