//////

Archiwum

Archiwum dla Grudzień, 2008

PODOBNE PROBLEMY

Grudzień 24th, 2008 Brak komentarzy

Tak oto znaleźliśmy się w pięknym zasadniczym impasie. Aby zmierzyć prędkość, powinniśmy zmierzyć czas w różnych punktach i przestrzeni. Aby tego dokonać, powinniśmy j sprawdzić, czy zegary będą nadal zsynchroni­zowane, gdy przesuniemy je z jednego punktu w inny. Aby przeprowadzić ten test, musimy znać prędkość światła. Aby zmierzyć prędkość, powinniśmy zmierzyć czas w różnych punktach przestrzeni …Problemy podobne do tego pojawiają się za­wsze wtedy, gdy rozkładamy układ na skład­niki i próbujemy zrozumieć zachowanie się jednego składnika bez odniesienia go do jakie­goś z pozostałych. W układzie zamkniętym, ta­kim jak wszechświat, nie można tak czynić.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

W ZAMKNIĘTYM UKŁADZIE

Grudzień 17th, 2008 Brak komentarzy

W układzie zamkniętym, ta­kim jak wszechświat, nie można tak czynić. Jedyną metodą postępowania jest wykorzysta­nie wiedzy o jednym okruchu świata, aby przebadać inny. Właściwości jednego składni­ka są określane względem właściwości in­nego. W naszym przypadku decydujemy się przy­jąć prędkość światła jako odniesienie dla in­nych, ponieważ jest ona największa ze wszyst­kich, jakie znamy, i jest równocześnie pręd­kością rozchodzenia się fali elektromagnetycz­nej, a wszak zjawiska elektromagnetyczne tkwią u korzeni struktury materii. Wydobywa­my się z impasu przyjmując, że prędkość świa­tła jest jedną z uniwersalnych stałych charak­teryzujących przyrodę, stałą, której wartość jest dana przez teorię elektromagnetyzmu za pomocą charakterystyki elektrycznych i ma­gnetycznych właściwości próżni.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

ZASADNICZY WYBÓR

Grudzień 6th, 2008 Brak komentarzy

Zasadniczo musimy wybrać wartość dla tej stałej, po­nieważ nie możemy przypisać sensu jej pomia­rowi. W praktyce sprowadza się to do przy­jęcia założenia, że zegary po odsunięciu od sie­bie są nadal zsynchronizowane, i wyprowadze­nia stąd wielkości, którą nazywamy prędkością światła. Możemy więc wykorzystywać tę stałą do obliczania opóźnienia w innej sytuacji i w ten sposób rozwiązać problem synchroni­zacji.Takie wyjście z impasu w istocie sprowadza się do nadania prędkości światła pewnej war­tości i przyjęcia standardowego sposobu określania czasu na podstawie odległości od naszego wzorcowego zegara tak, jak to już opisaliśmy.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: