//////

Archiwum

Archiwum dla Luty, 2009

W WYZNACZENIU CZASU

Luty 22nd, 2009 Brak komentarzy

Sprawa nie przedstawia się tak prosto. Obserwatorowi owemu wydaje się wtedy, że to my porusza­my się i że w tej sytuacji on wyznaczył czas-tam w miejscu, gdzie się znajduje, choć stale zmienia swe położenie względem nas. Przy wy­znaczaniu czasu musi oczywiście posługiwać się tymi samymi narzędziami i tą samą konwen­cją, co my, gdyż w przeciwnym wypadku roz­mawialibyśmy różnymi językami. Łatwo wy­prowadzić wyniki pomiarów, jakie uzyska ob­serwator poruszający się względem nas z jed­nostajną prędkością. Einsteina szczególna teo­ria względności mówi, że obserwator spostrze­że, iż nasz czas płynie wolniej i że nieruchome według nas przedmioty zdają się obracać. Po­dobnie i my, obserwując go i poruszające się wraz z nim jego laboratorium, spostrzeżemy, że czas na tamtejszych zegarach biegnie wol­niej i że przedmioty się obracają.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

CZĘŚCIOWY OBRÓT

Luty 15th, 2009 Brak komentarzy

Ich obrót częściowo jest spowodowany relatywistycznym skróceniem długości w kierunku względnego ruchu, częściowo zaś — ukazaniem się boków, które byłyby niewidoczne, gdyby przedmioty te spoczywały . Z punktu widzenia ob­serwatora poruszający się przedmiot funkcjo­nuje zgodnie z zasadą, że skrócenie długości jest kompensowane przez wydłużenie czasu. Do takich samych wniosków na temat jego świata dochodzimy i my. Jeśli i on, i my obserwuje­my to samo zjawisko fizyczne, powiedzmy powstanie i rozpad mionu, nie będziemy zgodni; co do jego charakterystyki przestrzennej i czasowej. Jeśli mion nie będzie poruszał się zbyt szybko względem tego obserwatora, to według jego pomiarów czas życia mionu będzie wyno­sił około mikrosekundy.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

NASZA KONWENCJA

Luty 11th, 2009 Brak komentarzy

Jeśli ten sam mion będzie leciał względem nas z prędkością bliską prędkości światła, to wyznaczymy o wiele dłuższy czas jego życia. Względem nas mion przemierza być może 10 km w czasie między powstaniem i rozpadem. Względem bardzo prędko poruszającego się obserwatora odległość ta jest o wiele krótsza. Jest jasne, że nasza konwencja pomiaru czasu-tam i odległości pro­wadzi w następstwie do tego, iż takie pomiary czasu i przestrzeni są względne w stosunku do obserwatora.Nasza konwencja wydawała się bardzo zdro­worozsądkowa i prosta, gdy ją wprowadzili­śmy. Dlaczego daje takie osobliwe efekty, gdy rozpatrujemy jednostajnie poruszających się obserwatorów? Osobliwość ta ma źródło w przy­jęciu przez każdego obserwatora tej samej wartości prędkości światła.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

RACJONALNE ZAŁOŻENIE

Luty 8th, 2009 Brak komentarzy

Z jednej strony za­łożenie to jest całkowicie racjonalne. Prędkość światła pojawia się w równaniach pola elektro­magnetycznego Maxwella jako uniwersalna sta­ła fizyczna. Ponadto Newton wskazał na fakt że ruch jednostajny jest naturalnym staneir ciał fizycznych, gdy nie działają na nie żadne siły. Ponieważ nie ma niczego, o czym możne by orzec, że znajduje się w absolutnym spo­czynku, każdy ruch jednostajny jest względny Żaden z ruchów jednostajnych nie jest wyróż­niony. Dlatego też te same prawa przyrody powinny obowiązywać we wszystkich ukła dach poruszających się jednostajnie, a więc i prędkość światła musi być tą samą stałą uni­wersalną dla wszystkich poruszających się jed­nostajnie obserwatorów.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: