//////

Archiwum

Archiwum dla Sierpień, 2009

CIĄGI ZDARZEŃ

Sierpień 21st, 2009 Brak komentarzy

Te oddziaływania elektro­magnetyczne tworzą ciągi zdarzeń, które służą do wyznaczania czasu. Z praktycznego punktu widzenia jest to dobry wybór, ponieważ teoria elektromagnetyzmu dominuje w fizyce. Znaczy to jednak — i powinniśmy sobie to uświada- że zjawiska, które nie mają nic wspól­nego z oddziaływaniami elektromagnetyczny­mi, takie jak ciążenie powszechne (grawitacja), oddziaływania słabe i siły jądrowe, są opisywa­ne jako tkwiące w innych, obcych dla nich ra­mach. Być może w przyrodzie panuje ukryta jedność i te ramy tylko wydają się nam obce, ponieważ nie poznaliśmy jeszcze dostatecznie świata. Ogólnie, aby uniknąć komplikacji, Przyjrnuje się, że każdego typu oddziaływania zachodzą w tej samej przestrzeni i w tym sa­mym czasie.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

ZACHODZĄCA MOŻLIWOŚĆ

Sierpień 9th, 2009 Brak komentarzy

Wyobraźmy sobie złożoność zadania, gdybyśmy byli zmuszeni do posługiwania się czasem grawitacyjnym, czasem neutrino- wym, czasem elektromagnetycznym i czasem jądrowym, aby nadać problemom postać umoż­liwiającą ich rozwiązanie. Niemniej zachodzi taka możliwość, analogiczna do możliwości Wprowadzenia czwartego wymiaru przestrzeni. Od czasu do czasu powinniśmy ią wyciągać ze strychu i odkurzać.Wbrew nieodpartemu wrażeniu, że czas pły­nie zawsze naprzód od przeszłości do przyszłoś­ci, w prawach ruchu formułowanych czy to przez mechanikę, czy to przez elektrodynami­kę, nie ma nic, co by odróżniało upływ czasu naprzód od upływu czasu wstecz. Jeśli sfilmu­jemy zderzenie dwóch cząstek i film wyświetli­my w odwrotnym kierunku, to wyświetlony obraz będzie zgodny z prawami fizyki; wedle tych praw mogłoby tak być w rzeczywistości.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

STRZAŁKA CZASU

Sierpień 4th, 2009 Brak komentarzy

Czasami wykorzystujemy to świadomie w roz­ważaniach teoretycznych. Przypuśćmy, że elek­tron i jego antycząstka, pozyton, zderzają się i unicestwiają wzajemnie, przekształcając się w promieniowanie gamma. Ten proces moż­na równie dobrze opisać następująco. Elektron pędzący w czasie naprzód wysyła w pewnym momencie promieniowanie gamma i pędzi da­lej w czasie wstecz; taki poruszający się wstecz w czasie elektron zachowuje się zgodnie z pra­wami fizyki, tak jak poruszający się w czasie naprzód pozyton. Lecz jest to oczywiście trik matematyczny, który nie ma odpowiednika w rzeczywistości. Jest jednak rzeczą dziwną, że prawa rządzące oddziaływaniami są nieza­leżne od kierunku upływu czasu. „Strzałka czasu” staje się widoczna jedynie w królestwie układów zawierających wielką liczbę cząstek.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: