//////

Archiwum

Archiwum dla Wrzesień, 2009

FOTONY PROMIENIOWANIA

Wrzesień 29th, 2009 Brak komentarzy

Jeśli pragniemy wy­znaczyć okres fali promieniowania gamma, to w praktyce mierzymy energię jego fotonu, co jest stosunkowo proste. Fotony promieniowania gamma są cząstkami kwantowymi, z których każda niesie kwant działania h równy iloczy­nowi jej energii i okresu fali. Ten ostatni moż­na więc obliczyć, dzieląc h przez wielkość tej energii. Właśnie energia, wielkość bezpośred­nio mierzona, ma znaczenie praktyczne; czas charakterystyczny (długość okresu) promienio­wania gamma ma znaczenie drugorzędne. W przypadku fali radiowej, oczywiście, naj­łatwiej zmierzyć właśnie okres i z jego pomocą wyprowadza się energię fotonu. Energia i czas są więc wielkościami sprzężonymi, związanymi ze sobą dzięki istnieniu kwantu działania.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

PĘDZĄCA CZĄSTKA

Wrzesień 12th, 2009 Brak komentarzy

Ten związek powoduje, że najkrótszym okresom między zdarzeniami towarzyszą zawsze duże energie.Najmniejszym wyprowadzonym w fizyce przedziałem czasu jest czas niezbędny po to, aby światło przebyło 10-35 m _ odległość otrzymaną ze stałych uniwersalnych przedsta­wionych na końcu poprzedniego rozdziału. Jest to czas równy 10~43 s. Jest to oczywiście stała o    znaczeniu czysto teoretycznym i jak dotąd nie odgrywa istotnej roli w wyjaśnianiu przez nas zjawisk przyrodniczych. Najkrótszymi być może czasami, jakie mają znaczenie fizyczne, są czasy życia krótko żyjących cząstek elemen­tarnych mierzone pośrednio przez pomiar dłu­gości ich śladu na płycie fotograficznej. Nie można wytworzyć emulsji fotograficznej o śre­dnicy ziaren dużo mniejszej od 10-6 m. Dlatego też cząstka pędząca z prędkością bliską prędko­ści światła musi żyć co najmniej 10-M s, aby wytworzyć ślad.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

ANALIZA STATYSTYCZNA

Wrzesień 6th, 2009 Brak komentarzy

Przeprowadzając analizę sta­tystyczną dużej liczby podobnych śladów, można nawet odkryć ślady cząstek, których czas ży­cia jest krótszy, do 10“16 s włącznie. Ta proce­dura jest równie abstrakcyjnym zabiegiem jak przypisywanie częstotliwości promieniom rent­genowskim. W ostateczności do wyznaczania jeszcze nawet krótszych czasów życia służy za narzędzie pomiar energii cząstek i wykorzysta­nie jej związku z czasem poprzez kwant dzia­łania. W ten sposób dojść można do czasów życia tak krótkich, jak 10~23 s. Im większą energię osiąga cząstka, tym krótszy może być jej czas życia. Zwiększanie rozmiaru akcelera­torów cząstek pozwoli nam badać nie tylko co­raz mniejsze odległości, ale i coraz krótsze przedziały czasu.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: