//////

Archiwum

Archiwum dla Listopad, 2009

FOTONY PROMIENIOWANIA

Listopad 28th, 2009 Brak komentarzy

Jeśli pragniemy wy­znaczyć okres fali promieniowania gamma, to w praktyce mierzymy energię jego fotonu, co jest stosunkowo proste. Fotony promieniowania gamma są cząstkami kwantowymi, z których każda niesie kwant działania h równy iloczy­nowi jej energii i okresu fali. Ten ostatni moż­na więc obliczyć, dzieląc h przez wielkość tej energii. Właśnie energia, wielkość bezpośred­nio mierzona, ma znaczenie praktyczne; czas charakterystyczny (długość okresu) promienio­wania gamma ma znaczenie drugorzędne. W przypadku fali radiowej, oczywiście, naj­łatwiej zmierzyć właśnie okres i z jego pomocą wyprowadza się energię fotonu. Energia i czas są więc wielkościami sprzężonymi, związanymi ze sobą dzięki istnieniu kwantu działania.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

PĘDZĄCA CZĄSTKA

Listopad 19th, 2009 Brak komentarzy

Ten związek powoduje, że najkrótszym okresom między zdarzeniami towarzyszą zawsze duże energie.Najmniejszym wyprowadzonym w fizyce przedziałem czasu jest czas niezbędny po to, aby światło przebyło 10-35 m _ odległość otrzymaną ze stałych uniwersalnych przedsta­wionych na końcu poprzedniego rozdziału. Jest to czas równy 10~43 s. Jest to oczywiście stała o    znaczeniu czysto teoretycznym i jak dotąd nie odgrywa istotnej roli w wyjaśnianiu przez nas zjawisk przyrodniczych. Najkrótszymi być może czasami, jakie mają znaczenie fizyczne, są czasy życia krótko żyjących cząstek elemen­tarnych mierzone pośrednio przez pomiar dłu­gości ich śladu na płycie fotograficznej. Nie można wytworzyć emulsji fotograficznej o śre­dnicy ziaren dużo mniejszej od 10-6 m. Dlatego też cząstka pędząca z prędkością bliską prędko­ści światła musi żyć co najmniej 10-M s, aby wytworzyć ślad.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

ANALIZA STATYSTYCZNA

Listopad 15th, 2009 Brak komentarzy

Przeprowadzając analizę sta­tystyczną dużej liczby podobnych śladów, można nawet odkryć ślady cząstek, których czas ży­cia jest krótszy, do 10“16 s włącznie. Ta proce­dura jest równie abstrakcyjnym zabiegiem jak przypisywanie częstotliwości promieniom rent­genowskim. W ostateczności do wyznaczania jeszcze nawet krótszych czasów życia służy za narzędzie pomiar energii cząstek i wykorzysta­nie jej związku z czasem poprzez kwant dzia­łania. W ten sposób dojść można do czasów życia tak krótkich, jak 10~23 s. Im większą energię osiąga cząstka, tym krótszy może być jej czas życia. Zwiększanie rozmiaru akcelera­torów cząstek pozwoli nam badać nie tylko co­raz mniejsze odległości, ale i coraz krótsze przedziały czasu.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

NA DRUGIM KOŃCU SKALI

Listopad 13th, 2009 Brak komentarzy

Na drugim końcu skali potrzebne nam są zegary zdolne do mierzenia wyjątkowo długich przedziałów czasu. Chcielibyśmy poznać prze­cież wiek siedzib ludzkich odkopanych w trak­cie poszukiwań archeologicznych, wiek łkał wydobytych przez geologa, wiek samej Ziemi i wreszcie wiek wszechświata. Jednym z naj­lepszych zegarów stosowanych do wyznaczania wieku rzeczy znajdujących się na Ziemi, włącz­nie z meteorytami, które nie spaliły się całko­wicie w ziemskiej atmosferze, jest atom pro­mieniotwórczy. Zegar promieniotwórczy działa na zasadzie przeciwieństwa zegara nenufaro- wego. Jeśli dysponujemy większą ilością ato­mów danego pierwiastka promieniotwórczego, to połowa z nich rozpadnie się na atomy inne­go pierwiastka w ściśle określonym czasie, zwanym okresem połowicznego rozpadu.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

POŁOWICZNY ROZPAD

Listopad 7th, 2009 Brak komentarzy

Okre­sy połowicznego rozpadu występujących w przy­rodzie atomów promieniotwórczych sięgają od sekund do miliardów lat. Jeśli ktoś mantyle szczęścia, że znajdzie atomy promieniotwórcze w obiekcie, którego wiek chce stwierdzić, to — opierając się na starannie przeprowadzonych pomiarach i znajomości okresu połowicznego rozpadu — może oszacować, ile czasu upłynęło od chwili, gdy atomy te stały się składnikiem owego obiektu. W ten sposób oszacowano, że Ziemia i Układ Słoneczny powstały około 4,5 • 109 lat temu. Jedynym dostępnym dla nas zegarem mie­rzącym przedziały czasu w skali kosmicznej jest światło. Może ono służyć nam do tego celu pod warunkiem, że wiemy, jaka dzieli nas od­ległość od gwiazd i galaktyk, a pomiar astro­nomiczny odległości nie jest rzeczą prostą, jak wspomnieliśmy w poprzednim rozdziale.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: