//////

Archiwum

Archiwum dla Sierpień, 2010

PRZESTRZEŃ ŚWIATA KULISTEGO

Sierpień 22nd, 2010 Brak komentarzy

Przestrzeń Świata Kulistego jest zamknięta w tym sensie, że podróżując przez długi czas po linii prostej powraca się do punktu wyjściowego. Przestrzeń siodłowa jest otwarta, ponieważ końce hiper­boli nigdy się nie łączą. Suma kątów wielkiego trójkąta w tej przestrzeni jest mniejsza od 180°. Lecz podobnie jak w Świecie Kulistym, w naszym świecie — rozpatrując to na małą skalę — przestrzeń jest euklidesowa z dobrym przybliżeniem. Wielu fizyków sądzi, że nasza własna przestrzeń może być zakrzywiona na skalę kosmologiczną i w sąsiedztwie silnych pól grawitacyjnych. Czy tak jest, powie nam tylko eksperyment. Jest rzeczą ważną wiedzieć, jaka jest geo­metria przestrzeni, szczególnie wtedy, gdy wy­korzystuje się trygonometrię do wyznaczania odległości.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

ZMIERZENIE ODLEGŁOŚCI

Sierpień 8th, 2010 Brak komentarzy

Przypuśćmy, że pragniemy zmie­rzyć odległość od punktu na równinie do szczy­tu góry. Nie istnieje żadna materialna droga łącząca te punkty, na której można odkładać pręt mierniczy. Najprostszym rozwiązaniem te­go problemu byłoby wykorzystanie światła. Wi­dzimy przecież szczyt góry dzięki światłu, któ­re od niego nadbiega do naszych oczu. Dla­czegóż by więc nie użyć światła do wyznaczenia tej odległości? Wiemy, że światło biegnie po liniach prostych, czyli najkrótszą drogą, jeśli ośrodek, w którym się rozprzestrzenia, jest jednorodny. Wykorzystując ten fakt, możemy zmierzyć odległość między punktem na równi­nie a szczytem góry następująco.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

KAŻDY Z KĄTÓW

Sierpień 5th, 2010 Brak komentarzy

Wybieramy na równinie drugi punkt, z którego widać szczyt gory, i mierzymy jego odległość od poprzednie­go punktu w sposób konwencjonalny (np za pomocą pręta mierniczego). Traktujemy linię ączącą te dwa punkty jako podstawę trójkąta ktorego trzecim wierzchołkiem jest właśnie szczyt gory. Mierzymy następnie każdy z dwóch kątów przy podstawie tego trójkąta; są nimi y między krańcami podstawy i kierunkiem linii światła biegnącego ku nim od szczytu gó­ry. Posługując się trygonometrią przestrzeni płaskiej, możemy obliczyć długość odpowied­niego boku tego trójkąta, czyli odległość od naszego punktu na równinie do szczytu góry Taki sam wynik otrzymamy, posługując się do­wolną inną metodą.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: