//////

Archiwum

Archiwum dla Wrzesień, 2011

CZĄSTKA KWANTOWA

Wrzesień 18th, 2011 Brak komentarzy

Zacznijmy od tego, że protony wylatywałyby z jąder atomowych wskutek wzajemnego odpy­chania elektrostatycznego, gdyby nie występo­wała między nimi całkowicie odmienna siła przyciągania o krótkim zasięgu — tzw. oddzia­ływanie silne (pole szczególnego rodzaju). Czą­stką kwantową związaną z tym polem jest mezon jt, zwany pionem — cząstka o masie około 300 razy większej od masy elektronu. Wykryto piony naładowane dodatnio, nałado­wane ujemnie i obojętne elektrycznie. Istnieją także cięższe mezony, np. mezon K (kaon) i mezon tj (mezon eta). Każdy z tych mezonów jest bozonem. Swobodny naładowany pion żyje krócej niż 10-7 s i rozpada się na mion (mezon i u, o masie 207 razy większej od masy elektro­nu) oraz obojętną elektrycznie, pozbawioną masy spoczynkowej cząstkę, zwaną neutrino.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

KLASYFIKACJA CZĄSTEK

Wrzesień 14th, 2011 Brak komentarzy

Obecnie możemy dokonać klasyfikacji wszyst­kich cząstek . Są ich cztery duże grupy (od najlżejszych do najcięższych): 1) pozbawio­ne masy spoczynkowej bozony (grawiton, fo­ton), 2) leptony (neutrino elektronowe, neutrino mionowe, elektron, mion), 3) mezony (II, K, r}), 4) bariony, dzielące się na nukleony (proton, neutron) i hiperony (A, 2, S, Q). Są to cząstki trwałe w skali czasu jądrowego. Jeśli wyłowi z których są zbudowane w jakiś sposób wszyst­kie pozostałe cząstki. Niektórzy jednak sądzą, że wszystkie cząstki są zbudowane z innych, nie odkrytych dotąd, cząstek. Hipoteza Gell- -Manna proponuje trzy kwarki: Q1 o ładun­ku +s3e (gdzie e jest ładunkiem elementar­nym) oraz Qz i Qs, każdy o ładunku .

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

ROZPATRZENIE LISTY

Wrzesień 1st, 2011 Brak komentarzy

Wszystkie mają spin jak elektron i każdemu odpowiada antykwark. Być może jest nawet druga grupa kwarków, z fantazją nazwanych przez fizyków powabnymi. Być może kwarki rzeczywiście istnieją i pewnego dnia zostaną odkryte. A może już zostały odkryte. Proton wydaje się rozpraszać cząstki prędkie w taki sposób, jak gdyby był zbudowany z trzech cząstek sklejonych razem tym, co teoretycy nazywają gluonem. Rozpatrując taką listę rzeczy subjądrowych, nie można przeczyć, że ma jakiś sens to, co nierzeczywiste. Czy te rzeczy nie są tylko śla­dami w komorze pęcherzykowej umieszczonej rozmyślnie w sąsiedztwie wielkiego akcelera­tora (zbudowanego za ogromne pieniądze)? Dla­czego wzbudzają tak ogromne zainteresowanie? Nie chodzi tu o elektrony, protony, neutrony czy fotony — one mogą nam pięknie wyjaśnić budowę materii makroskopowej.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: