//////

Archiwum

Archiwum dla Styczeń, 2012

POD WZGLĘDEM CHEMICZNYM

Styczeń 31st, 2012 Brak komentarzy

Atom taki jest pod względem chemicznym taki sam jak atom o jądrze asa U. Chemicznie iden­tyczne atomy o różnej masie nazywamy izoto­pami. Wprowadzenie neutronu jest więc istot­nym uzupełnieniem modelu atomu Bohra. Hi­poteza o istnieniu swobodnych neutronów poza jądrem atomowym znalazła bogate empiryczne potwierdzenie (potwierdza ją każdy wybuch bomby atomowej i działanie każdego reaktora atomowego). Neutron, proton i elektron są rze­czami, z których jest zbudowana makroskopo­wa, widzialna gołym okiem, materia.Jaka jest ich natura? Czy są maleńkimi bi­lami z przydanym im spinem i ładunkiem? Nie­stety, nie są, choć odpowiadałoby to naszej roz­budzonej wyobraźni. Oprócz tego, że oddziału­ją jak cząstki, zachowują się także jak fale. Lecące elektrony mogą być uginane przez wą­skie szczeliny dokładnie w taki sam sposób, jak światło.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

STRUMIEŃ ELEKTRONÓW

Styczeń 20th, 2012 Brak komentarzy

Jeśli rzucimy strumień elektronów przez dwie szczeliny na ekran, powstający na nim obraz rozkładu natężeń zaświadczy, że w żaden sposób nie mógł być wytworzony przez padające maleńkie bile. Elektron jest falą dokładnie w takim samym stopniu, w ja­kim jest cząstką, i To samo odnosi się do proto­nu i neutronu. Przeprowadźmy eksperyment, który ma zilustrować cząstkową naturę elek­tronu, a zobaczymy, że będzie on uprzejmie zachowywał się jak drobniuteńki pyłek. W in­nym eksperymencie zmierzmy długość . Jest ona znana jako stała Planck a i oznaczana symbolem h. Podwójmy pęd elektronu, a dłu­gość jego fali zmniejszy się o połowę, aby ilo­czyn tych wielkości pozostał stały. Ta sama za- leznosc między pędem i długością fali obowią­zuje w przypadku wszystkich cząstek funda­mentalnych.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

NAJBARDZIEJ ODPOWIEDNI MODEL

Styczeń 3rd, 2012 Brak komentarzy

Jak może cząstka zachowywać się jak fala’ Odpowiedź nasuwa się jedna — nie może. Nasz sposob pojmowania cząstek i fal wywodzi się z codziennego doświadczenia, którego przed­miotem są powszednie rzeczy, dlatego też nie możemy w znanych nam terminach opisać tego osobliwego zachowania. Najbardziej odpowied­nim modelem, który możemy przywołać w wy­obraźni, jest paczka falowa. Ma ona ograni­czoną rozciągłość przestrzenną, dokładnie tak jak cząstka, i równocześnie dzięki falowej naturze może ulegać ugięciu i interferencji. Możemy jednak wyobrazić sobie rozszczepienie paczki falowej na dwie połowy, np. przez szyb­ko poruszającą się przesłonę, która zakryje szczelinę, gdy przejdzie połowa paczki, i odbije drugą połowę. A przecież elektronu nie można rozszczepić — albo w całości przeleci przez szczelinę, albo w ogóle przez nią nie przeleci.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: