//////

Archiwum

Archiwum dla Luty, 2012

ATOMY W PÓŁPRZEWODNIKACH

Luty 28th, 2012 Brak komentarzy

Atomy w półprzewodnikach tracą te elektrony z większym trudem, a w izolato­rach elektrony wręcz nie dają się oderwać od atomów. W gazie całkowicie zjonizowanym elektrony i jony są dwoma składnikami czegoś, co uznaje się za czwarty stan skupienia mate­rii, mianowicie plazmy. Wyobraźcie sobie, że ogrzewacie ciało stałe. W pewnym momencie stopi się ono i przekształci w ciecz, która dalej podgrzewana wyparuje i przekształci się w gaz. Jeśli dostarczycie jeszcze więcej ciepła, spowo­dujecie, że atomy gazu zaczną się zderzać ze sobą tak energicznie, iż elektrony zostaną z nich wybite i powstaną dodatnio naładowane jony. W ten sposób wytworzycie plazmę — elektro­ny i protony. Jednym z powszechnie znanych rodzajów plazmy jest Słońce, które składa się głównie z wodoru lub, mówiąc ściślej, z wiru­jącej mieszaniny protonów i elektronów, pod­stawowych cząstek niosących jednostkowe do­datnie i ujemne ładunki elektryczne.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

BADANIA MAGNETYZMU

Luty 14th, 2012 Brak komentarzy

Badania magnetyzmu przynoszą nam więcej wiadomości o atomach. Atomy mogą zachowy­wać się jak maleńkie magnesy. Znaczy to, że występują w nich w jakiś sposób krążące prądy elektryczne. Ponieważ atomy zawierają elek­trony, elektrony zaś niosą ładunek elektryczny, można byłoby uznać, że właśnie ich ruch jest źródłem atomowych zjawisk magnetycznych. Okazuje się jednak, że zwykły ruch postępowy elektronów wewnątrz atomu nie tłumaczy wszystkiego. Aby zrozumieć zjawisko ferro­magnetyzmu (i tak zresztą najlepiej poznane spośród innych), trzeba przypisać jakiś we­wnętrzny ruch samemu elektronowi. Trzeba uznać, że elektron obraca się wokół swej osi, czyli że ma spin. To samo dotyczy protonu.

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi:

ELEKTRON I PROTON

Luty 1st, 2012 Brak komentarzy

I elektron, i proton mają spin, co wyjaśnia, dlaczego oddziałują jak maleńkie trwałe ma­gnesy. Tak więc dopiero spin i ruch elektronu wewnątrz atomu wyjaśniają zjawiska magne­tyczne. Elektron jest więc obiektem o pewnej masie, pewnym ładunku elektrycznym i pewnym spi­nie. Proton jest cięższy od niego i ma ładunek o    przeciwnym znaku, lecz poza tym niczym się nie różni. Obie te cząstki sprawiają wrażenie, że są odpowiednimi kandydatkami do ustrojenia się w kameleonową skórę naszej bili z utopium. Wszak najprostszy model atomu — model wo­doru — stanowią: jądro będące protonem i po­jedynczy elektron krążący wokół niego jak pla­neta wokół Słońca. (Niestety, gdy na skali wiel­kości schodzimy do cząstek subatomowych, stwierdzamy, że atom pod postacią bili jest bardzo ubogim obrazem rzeczywistego atomu).

Kategorie:Czas i przestrzeń Tagi: